Zorgverlener schuldgevoel loslaten: kleine papieren bootjes

Elke zorgverlener kent dat gevoel: de gemiste afspraak, het te snel reageren, de momenten dat je even niet jezelf was. Het is een zwaar gevoel dat diep…

De wekker rinkelt, nog voordat de zon opkomt. U rekt zich uit, de gedachte aan de dag die voor u ligt voelt als een zachte, maar zware deken. Een snelle boterham, dan de jassen en de schoenen. De tijd tikt, u bent al later dan gepland. En dan, in de auto, dat ene woord dat net te scherp was. Die stemverheffing, die u eigenlijk niet wilde. Een korte, snelle opmerking die in het stilstaande luchtje van de auto blijft hangen. Een moment van spijt, als een kleine, ronde kiezelsteen in uw maag. Een herkenbaar gevoel, nietwaar? Die kleine steentjes die we soms onbedoeld verzamelen op onze weg, alsof ze in onze zakken rollen.